محتوای مقالات اين نشريه در زمينه­های اتوماسيون و کنترل، ابزاردقيق و اندازه­گيری، مکاترونيک و بيونيک، رباتيک و هوش مصنوعی است. اتوماسيون، نقش انسانها را در توليد در حد اپراتوري كم مي­كند؛ در مقابل نقش كارشناسان را بالا مي­برد. دقت و سرعت آن بالاتر از دست انسان است و يكنواختي توليد، بسيار بالاتر از آن چيزي است كه انسان توليد مي­كند و مصرف آن نيز كمتر از مصرف انسان است. همچنين اندازه­گيری، عنصری بنيادين در هر فرايند کنترل به شمار می­آيد. يعنی برای جامه عمل پوشاندن به مفهوم کنترل لازم است تا تفاوت ميان مقادير عملی و مقاديری که در عملکرد مطلوب، مورد نظر بوده است اندازه­گيری شود. بخش کنترل در هر سامانه­ای بايد مقدار و جهت اختلاف را تشخيص دهد تا بتواند به طور هوشمندانه­ای در برابر آن واکنش نشان بدهد. مکاترونيک چنان که از نامش بر مي­آيد ترکيبي از سه علم مکانيک، الکترونيک و کامپيوتر است. اهميتش از آن جهت است که اين علم ابزار کنترل در کليه زمينه­هاي صنعتي و نظامي است. چگونگي استفاده از سنسورها و کنترل اجزاي مکانيکي با مدارهاي الکترونيکي و کامپيوتر در اين علم مورد بحث و بررسي قرار مي­گيرد. بيونيک دانش سامانه­هايی است که شالوده آنها برگرفته از موجودات زنده است. بنابراين بيونيک، هنر به کار گرفتن دانش سامانه­های زنده برای حل مسائل فنی است. امروزه استفاده از رباتها و اتوماسيون منعطف براي تمام صنايع و کارخانه­ها غير قابل انکار است؛ به طوري که صنايع روز به روز بيشتر به سمت آن روي مي آورند؛ زيرا سرعت، دقت و بازده­ بهتر و کم هزينه بودن توليد، خصوصيات مورد انتظار را از يک محصول ارزان و با کيفيت به ارمغان مي­آورد. رباتها می­توانند کارهاي سخت و خطرناک را به جاي انسان انجام دهند مثل بلند کردن اشياء سنگين و يا کار در کنار کوره­های ذوب فلزات يا راکتورهای هسته­اي که هر دوی آنها محيطهايی سرطانزاست. امروزه کاربرد رباتها فقط محدود به کارخانه­های صنعتی نيست و رباتهايي ساخته شده­اند که محل کاربردشان ارتباط بسيار کمي با رشته­هاي فني مهندسي دارند؛ براي نمونه، امروزه تعداد زيادی رباتهای جراحی به فرمان پزشک جراح در اتاق عمل با حضور مستقيم پزشک و يا غير مستقيم و با کمک اينترنت انجام وظيفه می­کنند. مصارف رباتها در همه ابعاد زندگي انسان به سرعت در حال گسترش است. نمونه بارز ديگر گستردگي کاربردهای اين دستگاهها، رباتهاي امداد و نجات هستنند که ياري­رسان گروههای امداد در حوادث غيرقابل پيش­بيني­اند. همچنين رباتهايی در دستور ساخت قرار گرفته­اند که کمک دست سالمندان و کودکان باشند. رباتهای ياريگر به منظور رسيدن به اهداف خود می­بايد توانايی مواجهه با اقدامات متناقضی را که در يک تعامل مؤثر با کاربر رخ می­دهد داشته باشند. بايد ديد چگونه می­توان واکنش فيزيکی رباتها را در مقابل انسان تضمين نمود تا به عنوان ابزاری توانمند و يگانه برای تحقق اهداف ياری­رسانی پيچيده و مرکب به کار آيند. با الهام از علوم اجتماعی و روانشناسی و بهره­گيری از علوم اعصاب و روان و نيز همکاری مؤثر با مراکز تربيتی و مراقبتی می­توان پژوهش را در راستای دنيای واقعی هدايت کرد. هوش مصنوعي را بايد عرصه پهناور تلاقي و ملاقات بسياري از دانشها، علوم و فنون قديم و جديد دانست. ريشه‌ها و ايده‌هاي اصلي آن را بايد در فلسفه، زبان‌شناسي، رياضيات، روانشناسي، علوم اعصاب و فيزيولوژي نشان گرفت و شاخه‌ها و كاربردهاي گونه‌گونه و فراوان آن را در علوم رايانه، مهندسي، زيست‌شناسي و پزشكي، علوم ارتباطات و زمينه‌هاي بسيار ديگر. هدف هوش مصنوعي به طور كلي ساخت ماشيني است كه بتواند «فكر» كند. اما براي دسته بندي و تعريف ماشينهاي متفكر، مي‌بايد به تعريف «هوش» پرداخت. همچنين به تعاريفي براي «آگاهي» و «درك» نيز نيازمنديم و در نهايت به معياري براي سنجش هوش يك ماشين نيازمنديم. نوربرت وينر، رياضی­دان معاصر، نشان داد که سايبرنتيک شاخه جديدی از علوم آفريننده است که رياضيات، الکترونيک و مهندسی ارتباطات را به هم می­پيوندد. سايبرنتيک با نظريه اطلاعات، راهبری می­شود و با فيزيولوژی سلسله عصبی و روانشناسی ارتباط دارد.  امکان ساختن ماشينهای انديشنده، صرف نظر از تراز انديشندگی آنها، بی­گمان تأثير ژرفی نه تنها بر علم، بلکه بر اقتصاد و زندگی اجتماعی خواهد داشت.